विश्व क्यान्सर दिवस: समयमै पहिचान र उपचार नै जीवन रक्षा

भद्रपुर– झापाको बिर्तामोड–४ की सावित्री राजवंशीको ५६ वर्षको उमेरमा स्तन क्यान्सरका कारण निधन भयो। क्यान्सर लागेको थाहा पाउँदा रोग चौथो स्टेजमा पुगेको थियो। अस्पतालमा जाँच गर्दा ढिलो भइसकेको भन्दै चिकित्सकले उपचार शुरू गरे पनि चार वर्षसम्म निरन्तर उपचाररत रहँदै उनले संसार त्यागिन्। 

भद्रपुर नगरपालिका–८ का देवेन्द्र किशोर ढुंगाना भने क्यान्सरलाई जितेर अहिले सामान्य जीवन बिताइरहेका छन्। हाल ६५ वर्ष पुगेका ढुंगानाको १० वर्षअघि एक्कासि स्वर कम हुन थालेपछि शंका लागि विभिन्न अस्पतालमा जाँच गर्दा दोस्रो स्टेजको क्यान्सर पत्ता लागेको थियो। चिकित्सकको सल्लाहअनुसार समयमै उपचार शुरू गरेपछि उनी स्वस्थ छन्। 

यी दुई फरक–फरक अनुभवले देखाउँछन् कि क्यान्सर समयमै पत्ता लागेमा पूर्ण रूपमा निको पार्न सकिन्छ तर ढिलो पहिचान हुँदा जीवन नै जोखिममा पर्नसक्छ। चिकित्सकहरूले क्यान्सर डराउनुपर्ने रोग नभई बेहोरामा गम्भीर रोग भएको र प्रारम्भिक लक्षणलाई सामान्य ठानेर ढिला गर्दा उपचार जटिल हुँदै जाने र रोग फैलिने जोखिम बढ्ने बताएका छन्।

त्यसैले नियमित स्वास्थ्य जाँच, लक्षणप्रति सचेत रहनु र चिकित्सकको सल्लाहअनुसार परीक्षण गराउनु अत्यन्तै आवश्यक रहेको विशेषज्ञहरूले सुझाव दिएका छन्। प्रारम्भिक पहिचानले उपचार सहज र प्रभावकारी बनाउँछ भने ढिला गरिएको उपचारले जटिलता, लामो समयको उपचार र आर्थिक बोझ बढाउन सक्छ।

पूर्वाञ्चल क्यान्सर अस्पताल बिर्तामोड झापाका निर्देशक डा. वीरेन्द्र यादवका अनुसार, क्यान्सर शरीरका कोषिका अनियन्त्रित रूपमा वृद्धि हुने गम्भीर रोग हो। सामान्य अवस्थामा शरीरका कोषिका नियन्त्रित रूपमा बढ्ने र निश्चित समयपछि नष्ट हुने प्रक्रिया हुन्छ। तर क्यान्सरमा कोषिका नियन्त्रण बाहिर बढ्दै जान्छन् र क्रमशः शरीरका अन्य अंगमा समेत फैलिन सक्छन्। यही कारण क्यान्सरलाई जटिल र घातक रोगका रूपमा लिइन्छ।

डा. यादवका अनुसार क्यान्सर पहिलो र दोस्रो स्टेजमै पत्ता लागेमा पूर्ण रूपमा निको पार्न सकिने सम्भावना अत्यन्त उच्च हुन्छ। “पहिलो स्टेजको क्यान्सर करिब ९० प्रतिशतसम्म निको हुन्छ। दोस्रो स्टेजमा ८०–८५ प्रतिशतसम्म उपचार सफल हुन्छ,” उनले भने, “तर व्यवहारमा अधिकांश बिरामी ढिलो गरी अस्पताल पुग्ने गरेका छन्।” 

पूर्वाञ्चल क्यान्सर अस्पतालमा उपचारका लागि आउने बिरामीमध्ये करिब ७० प्रतिशत तेस्रो र चौथो स्टेजमा मात्रै आइपुग्ने गरेको डा. यादवको भनाइ छ। “तीमध्ये करिब ५० प्रतिशत बिरामी अन्तिम अर्थात् चौथो स्टेजमै अस्पताल आउँछन्,” उनले भने। शुरूआती चरण अर्थात् पहिलो स्टेजमा आउने बिरामीको प्रतिशत १२–१३ मात्र छ। दोस्रो स्टेजमा आउने बिरामी १६–१७ प्रतिशत रहेको उनले जानकारी दिए। 

क्यान्सरको उपचार सम्भावना स्टेजअनुसार फरक–फरक हुने गरेको डा. यादवको भनाइ छ। चौथो स्टेजमा झरेर करिब २० प्रतिशतमा सीमित हुन्छ। यस्तै अस्पतालको तथ्यांकअनुसार चौथो स्टेजका बिरामीमध्ये अधिकांश चार–पाँच वर्षसम्म मात्र बाँच्ने गरेका छन्।

धुमपान, मद्यपान, सुर्तीजन्य पदार्थको सेवन, अस्वस्थ खानपान, शारीरिक निष्क्रियता, बढ्दो शहरीकरण र बदलिँदो जीवनशैली क्यान्सरका प्रमुख कारण रहेको डा. यादवले बताए। “क्यान्सरको सबैभन्दा ठूलो कारण धुमपान हो,” डा. यादव भन्छन्, “युवावस्थादेखि नै अपनाइने गलत जीवनशैलीले पछि गएर क्यान्सरको जोखिम उल्लेखनीय रूपमा बढाउँछ। साथै, अत्यधिक मांसाहार, प्रशोधित खाना, बढी चिनी र बोसोयुक्त पदार्थको सेवन, पर्याप्त निद्रा नपाउनु र तनावपूर्ण जीवनशैलीले पनि क्यान्सरको सम्भावना बढाएको हुन्छ।”

डा. यादवका अनुसार जीवनशैली सुधार, नियमित व्यायाम, सन्तुलित आहार, धुमपान र मद्यपानबाट टाढा रहनु, साथै समय समयमा स्वास्थ्य जाँच गराउनु क्यान्सर रोकथाम र प्रारम्भिक उपचारका लागि आवश्यक छ।

महिलामा हाल सबैभन्दा धेरै देखिने क्यान्सर स्तन क्यान्सर हो भने त्यसपछि पाठेघरको क्यान्सर रहेको छ। पहिले पाठेघरको क्यान्सर बढी देखिन्थ्यो, तर पछिल्लो समय सेनेटरी प्याडको प्रयोग, व्यक्तिगत स्वच्छतामा ध्यान र स्वास्थ्य सचेतना बढ्दै गएको कारण यसको दर केही घटेको डा यादवले बताउनुभयो। पुरुषमा मुख्य रूपमा फोक्सो, मुख तथा घाँटीको क्यान्सर देखिन्छ। महिला र पुरुष दुवैमा फोक्सोको क्यान्सर सबैभन्दा धेरै देखिने र क्यान्सरजन्य मृत्युको प्रमुख कारण बनेको उनको भनाइ छ।

पूर्वाञ्चल क्यान्सर अस्पतालको तथ्यांकअनुसार पछिल्लो ६ वर्षमा करिब आठ हजार क्यान्सरका बिरामी पत्ता लागेका छन्। वार्षिक रूपमा करिब एक हजार ८०० बिरामीले ओपीडी सेवा लिएका छन्। यसले क्यान्सरका बिरामीको संख्या बढ्दो क्रममा रहेको संकेत गर्छ भने समयमै रोकथाम र जाँचको आवश्यकता अझै बढ्दै गएको देखाउँछ।

क्यान्सर समयमै पत्ता नलाग्नुका मुख्य कारणमा जनचेतनाको अभाव, जाँच गराउने केन्द्रबारे पर्याप्त जानकारी नहुनु, अस्पतालसम्म पुग्ने यातायातको सीमितता र आर्थिक समस्या रहेका छन्। “धेरै बिरामी आर्थिक अभावकै कारण ढिला उपचारमा आउँछन्,” उनले भने। 

डा. यादवका अनुसार ग्रामीण तथा दुर्गम क्षेत्रका नागरिक अझ बढी प्रभावित हुने गर्छन्। जहाँ स्वास्थ्य सेवा पहुँचमा कठिनाइ, पर्याप्त स्वास्थ्य उपकरण र विशेषज्ञको कमीले प्रारम्भिक पहिचानमा बाधा पुर्‍याउँछ। साथै, केही बिरामी परम्परागत वा वैकल्पिक उपचारतिर जाने प्रवृत्ति राख्दा पनि क्यान्सर ढिला पत्ता लाग्ने र उपचार जटिल हुने जोखिम बढ्ने डा. यादवले उल्लेख गरे। सबै नागरिकलाई समयमै स्वास्थ्य जाँच गराउन, लक्षण देखिनासाथ विशेषज्ञसँग सल्लाह लिन र क्यान्सर रोकथामका उपाय अपनाउन सचेत हुन उनको सुझाव छ। 

नेपाल सरकारले क्यान्सरलाई जटिल रोगको सूचीमा राखेको छ। यसअन्तर्गत क्यान्सरका बिरामीलाई १ लाख रुपैयाँसम्मको उपचार अनुदान उपलब्ध गराइएको छ। साथै, स्थानीय तहबाट मासिक ५ हजार रुपैयाँ सहयोग दिने व्यवस्था पनि छ। तर, यो व्यवस्था व्यावहारिक नभएको डा. यादवको धारणा छ। “पूर्ण रूपमा निको भइसकेका बिरामीले मासिक ५ हजार पाउँछन् तर जटिल अवस्थामा पुगेका बिरामी आर्थिक अभावकै कारण उपचारबाट वञ्चित छन्,” उनले भने। 

डा. यादवका अनुसार मासिक सहयोगको सट्टा जटिल स्टेजमा पुगेका बिरामीलाई आवश्यकताअनुसार एकमुष्ट रकम उपलब्ध गराए प्रभावकारी हुन्छ। ‘विपन्न नागरिक औषधोपचार कोष निर्देशिका २०७५’ अनुसार विपन्न नागरिकले वडा कार्यालयको सिफारिस, चिकित्सकको प्रेस्क्रिप्सन, नागरिकताको प्रतिलिपि र अन्य आवश्यक कागजात बुझाएपछि उपचार सहुलियत पाउन सक्छन्। तर प्रक्रिया झन्झटिलो भएकाले धेरै बिरामी समयमै सुविधा लिन नसक्ने अवस्था रहेको डा. यादव बताउँछन्। 

डा. यादवले क्यान्सर बिरामीका लागि छुट्टै दीर्घकालीन कोष स्थापना गर्नुपर्ने औँल्याए। साथै, स्वास्थ्य बिमामा रहेको तीन महिना पर्खनुपर्ने व्यवस्था हटाएर बिमा शुरू भएको मितिबाटै उपचार सुविधा लागू गरिनुपर्ने उनको सुझाव छ। यसले आर्थिक अभावका कारण उपचारबाट वञ्चित हुनुपर्ने अवस्थालाई कम गर्न सक्छ र बिरामीलाई समयमै उपचार सुनिश्चित गर्न सहयोग पुर्‍याउँछ। “सरकार र स्वास्थ्य संस्थाले सहुलियतको पहुँच बढाउन, अनुदान र बिमा दुवैलाई सहज र प्रभावकारी बनाउनु जरुरी छ, ताकि जटिल अवस्थाका बिरामीलाई ढिला नहोस् र जीवन रक्षा सुनिश्चित होस्,” डा. यादवले भने।

विश्व क्यान्सर दिवसको सन्दर्भमा चिकित्सकहरूले समयमै स्वास्थ्य परीक्षण, स्वस्थ जीवनशैली अपनाउन, धुमपान र मद्यपान त्याग्न र व्यापक जनचेतनामा जोड दिन आग्रह गरेका छन्। ढिला उपचार गर्दा जीवन जोखिममा पर्न सक्ने भए पनि, समयमै पहिचान र उपचार गरेमा क्यान्सर पूर्ण रूपमा निको पार्न सकिने रोग भएको उनीहरूको निष्कर्ष छ।